Jabar Ngabodor – Hiji mangsa, Si Kabayan ngarasa awakna teu ngeunah. Beuteung kukurubukan, hulu lieur, jeung asup angin. Lantaran sieun ku panyakit anéh-anéh, manéhna maksakeun indit ka Dokter di Kota Baru Parahyangan.
Pas diperiksa, Dokter gogodeg.
Dokter: “Ieu mah Bapak téh kembung. Loba teuing gas dina beuteung. Ieu obatna, diinum ayeuna. Ke mun tos kaluar angin (hitut), nembé Bapak séhat.”
Kabayan: “Oh kitu Dok? Jadi kuncina kudu hitut ieu téh?”
Dokter: “Muhun, Pak. Tong ditahan. Mun ditahan jadina panyakit.”
Beres minum obat di apotek, Si Kabayan balik numpak Angkot jurusan Padalarang-Cimahi. Kabeneran angkotna pinuh jejal. Di gigireun Si Kabayan aya Neng Geulis, mawa tas branded, bajuna seungit malati. Si Kabayan jadi rada geer (gedé rasa).
Di tengah jalan, obat ti dokter mimiti réaksi. Beuteung Si Kabayan mules pohara.
“Duh… ieu yeuh, sinyalna geus datang,” ceuk haté Si Kabayan.
Lantaran inget pesen dokter “Tong ditahan”, Si Kabayan ngangkat bujurna saeutik.
Kabayan: “Bismillah… Cikan ah, sugan euweuh suaraan…”
PRET!
Aya sora leutik, siga sora sleting tas dibuka.
Tapi sanajan sorana leutik, bauna… Masya Allah! Siga endog buruk dicampur tarasi jeung walirang Tangkuban Parahu!
Neng Geulis di gigireun langsung nutup irungna. “Ih… bau naon ieu? Siga bangké beurit!”
Panumpang séjén mimiti riribut.
“Woy! Saha nu hitut yeuh? Teu sopan pisan!” ceuk Sopir Angkot bari mlorotkeun kaca jandéla.
Si Kabayan anteng wé, pura-pura maca koran (padahal koranna tibalik). Tapi beuteungna ngolécér deui.
Kali ieu mah teu bisa ditahan.
BROTTTTT…..!!! TUT… TUT… GUJUBARRR!
Sorana tarik pisan, siga knalpot motor racing bobok. Bauna langsung nyebar minuhan angkot, meledug nepi ka panon peurih.
Neng Geulis teu kuat, langsung ngajerit.
Neng Geulis: “Aduuuuh Mang! Ieu mah lain hitut, ieu mah saptictank bocor! Turunkeun abdi!”
Sopir Angkot ngalieuk ka tukang, “Manéh nya nu hitut? Turun siah! Mabok aing!”
Si Kabayan kalah seuri bungah bari ngusapan beuteungna nu geus kempes.
Kabayan: “Kalem atuh, Pak Supir, Neng Geulis… Ulah ambek.”
Panumpang: “Kalem kumaha?! Ieu bau naraka jahanam!”
Kabayan: “Ieu téh abdi nuju térAPI! Ceuk dokter gé, mun ieu ‘gas’ teu dikaluarkeun, abdi bisa paéh. Nya mending abdi hitut tibatan abdi maot di jero angkot, pan karunya bapak-bapak jadi saksi!”
Kabeh panumpang: “GUSTIIIII… TURUNKEUNNN!!!”
Akhirna Si Kabayan diturunkeun paksa di sisi jalan tol. Sanajan leumpang, Si Kabayan leumpangna ngagidig bari senyum manis, sabab beuteungna geus plong, sanajan tadi “ngebom” batur sapabrik.
Pesen Moral:
Kaséhatan mah nomer hiji. Tapi lamun rék séhat, tingali heula situasi jeung kondisi. Ulah nepi ka “kabahagiaan” urang jadi “kasangsaraan” batur.
